کوچک اما پیروز

نشسته بودم و به آفریده‌های دور و برم نگاه می‌کردم، چشمم به مورچه‌ای افتاد که در حال جمع آوری آذوقه‌ی زمستان بود.

با سعی و تلاش مستمر دانه‌ای را که چند برابر وزن خودش بود روی ناهمواری زمین می‌کشید و با وجود سختی ناامید نمی‌شد.

گاهی دانه رها می‌شد اما باز، برمی‌گشت و دوباره راهش را ادامه می‌داد تا به مقصد برسد.
با خودم گفتم می‌توان درس حسن ظن به خداوند، تلاش، امیدواری و مقاومت در برابر سختی‌ها را از این موجود کوچک یاد گرفت.

شاید رمز موفقیت همین باشد کوچک باشی اما تسلیم نشوی.

«حسن الظن بالله من افضل العبادات؛
حسن ظن به خدا از بهترین عبادات است»¹.

1. بحارالانوار، ج 7،ص270.

#به_قلم_خودم
✍ سمیه جنامی

هِوالِ مهربان

کُرد‌ها به نزدیک‌ترین یارشان‌ می‌گویند«هِوال» چه زیباست که ما هم امام‌مان را با دل و جان هِوال صدا بزنیم؛ رفیقی که در قلبمان ماندگار است حتی اگر حواسمان به حضورش نباشد حواسش به ما است.

گاهی دلمون می‌گیرد و فکر می‌کنیم کسی حال‌مان را نمی‌فهمد همان لحظه به یاد می‌آوریم که امام مثل یک هِوالِ مهربان شاهد تنهایی و اشک‌هایمان است.

شاید ما او را نمی‌بینیم اما او ما را می‌بیند و برایمان دعا می‌کند.
گاهی اوقات در بین روز شاهد شادی و نشاط خود باشیم که شاید نگاه امام زمان (عج) بر ما منعکس شده است و این کافی است تا آرام شویم.
اگر ما یادش کنیم، اگر‌‌ با او مثل یک دوست صمیمی حرف بزنیم، متوجه می‌شویم انتظار فقط نشستن نیست، بلکه زندگی کردن با یاد اوست.

#به_قلم_خودم
#محبان_اهل_بیت_ع
✍ سمیه جنامی

​

موجودی لطیف 

درلابه‌لای این پرهای کوچک موجودی پر از لطافت نهفته است.

در نگاه اول به این جوجه‌های لطیف؛ اعتماد، امید و آرامش منعکس می‌شود و با نگاهی دوباره همراه با تأمل، زیبایی را.

برای ما روشن می‌شود که ‹خداوند همه چیز را با دقت و عشق آفریده است›. 

صدای ظریف، بال‌های کوچک و نفس‌های آرام‌شان یادآور آن است؛ قلب همان‌گونه که در تماشای آفرینش می‌ایستد شکرگزار باشد.

«هر جانداری هر چقدر که کوچک باشد جلوه‌ای از مهربانی و هنر خداوند است».

#به_قلم_خودم 

#سوژه_هفتگی 

#محبان_اهل_بیت_ع 

✍ سمیه جنامی

#پوستر
#تولیدی

#محبان_اهل_بیت_ع

جغرافیا و انتظار مهدوی

در تمام لحظات زندگی‌ام،به یاد امام زمانم بودم.
تا اینکه روزی رسید که رشته تحصیلی‌ام را جغرافیا انتخاب کردم.
در اوایل با خودم فکر می‌کردم که من در کجای این رشته می‌توانم به یاد امام زمانم باشم.
تا به این رسیدم که جغرافیا فقط به نقشه و کوه و جلگه منحصر نیست.
بلکه هر جای دنیا را نگاه کنی نشانی از انتظار، و همه‌ی دل‌ها چشم به راه آمدن امام زمان(عج) است.
رشته‌ی من از سرزمین‌ها می‌گوید از کهکشان‌ها، فاصله‌ها،راه‌ها.
چه زیباست روزی خواهد آمد که این فاصله‌ها با آمدن صاحب زمان(عج) رنگِ‌نور به خود بگیرد.
چه خوب است روزی بیاید که تمام نقشه‌های جغرافیا را عدالت و مهربانی فرا بگیرد.
جغرافیا یعنی شناخت لایه‌های زمین و ظهور یعنی شکوفایی این زمین در دستان مهدی موعود(عج).
هربار به نقشه‌های دنیا نگاه کردم، دوست داشتم بدانم که امام زمانم در کجای زمین یا در کدام سیاره است.
«هر نقطه‌ی زمین دلش برای آمدن صاحب الزمان‹عج›تنگ است»

#به_قلم_خودم
#آزاد_نویسی
#محبان_اهل_بیت_ع
✍ سمیه جنامی